سی و هشت سال و خورده ای

به قول دوستی وبلاگ مانند موسیقی سنتی می ماند ...تو این ایامی که همه سرشون تو واتس آپ و اینیستا و تلگرام و... هستش واقعا کی دیگه میاد وبلاگ نویسی کنه؟!!!هیچ کس .. هیچ کس جز کسایی که یه زمانی عاشق وبلاگ نویسی بودند. و صد البته عاشق وبلاگ گردی بودند...بهر حال وبلاگ نویسی برای من حکم خاطره نویسی در دفتر خاطرات را دارد.هر از چند گاهی می نشینم و خاطراتم را می خوانم...... سی و هشت سال عمر .... افسوس که چه روحیه خوبی داشتم آن زمانخاطرم هست در ایام نوجوانی خوابی دیدم از دوران بزرگسالی و حال الان خویش..